Een klein verhaaltje. Een hele wereld van kleur.Afdrukbare PDF-kleurboeken

VERHALEN VAN destiNAT

De verhuizing van het peperkoekmannetje

In een keuken in kerstsfeer rolt Nubo deeg uit, versiert Fira een stervormig peperkoekje met glazuur en laat Orumi een versierd peperkoekmannetje zien.

Het kleinste peperkoekje was van de bakplaat verdwenen.

Daar zou niets ongewoons aan zijn geweest, afgezien van het spoor van suikerglazuur over de tafel en het zachte tikken achter de suikerpot.

Nubo legde de deegroller neer.

“Kunnen onze koekjes lopen?”

Orumi tuurde onder de tafel.

“Vanochtend nog niet.”

Fira tilde de suikerpot op. Een klein peperkoekmannetje sleepte een stuk lint over het tafelblad. Achter hem schoof een halve walnootdop met daarin twee rozijnen en een kruimeltje kaneel.

“Waar ga je heen?” vroeg ze.

“Ik zoek een huis, het liefst met uitzicht op de kerstboom.”

Orumi ging op de grond zitten om hem beter te kunnen bekijken. Eerder, tijdens het versieren van de koekjes, had hij zich dit kleine kereltje voor de geest gehaald dat zich na een lange rusttijd op de bakplaat uitstrekte. Hij had het zich zo duidelijk voorgesteld dat de wereld kennelijk had besloten het eens te proberen.

“Heb je al een adres gevonden?” vroeg hij.

Het peperkoekmannetje wees naar een grote omgekeerde mok op de vensterbank.

"Daar. Alleen kon ik de weg naar binnen niet vinden."

Nubo tilde de mok op. Het peperkoekmannetje liep eronder, deed een paar stappen en kwam meteen weer naar buiten.

“Donker.”

Nubo draaide de mok op zijn kant.

"Nu heb je een deuropening."

De mok rolde door de bloem. Het peperkoekmannetje wist opzij te springen, maar de bezittingen in zijn walnotendop verdwenen onder een wolk van wit stof.

“En daar is je wintertuin,” merkte Orumi op.

Fira veegde de bloem van de kleine huizenjager.

"Wacht even, waar zou je eigenlijk willen wonen?"

Het peperkoekmannetje dacht hier even over na.

"Dicht bij jullie. Maar wel op een eigen plek. Met ruimte voor een tafel."

Fira verplaatste de lege bloempotten langs de vensterbank en vond een plekje naast de kerstboom. Uit een lade haalde ze een breed theekopje dat niemand gebruikte. Er was een stukje van de rand af, maar het kopje rook nog steeds naar thee en sinaasappels.

Nubo onderzocht de ronde kant ervan.

“Het zal rollen.”

Hij maakte steunen van twee stukken kurk en een lage drempel van een stuk hout. Hij paste alles zo zorgvuldig in elkaar dat het theekopje niet bewoog, zelfs niet toen Orumi per ongeluk met zijn elleboog tegen de vensterbank stootte.

Orumi dacht aan een klein lichtje. Onder het gebogen plafond van het theekopje verscheen een lamp ter grootte van een erwt. Toen begon hij papieren gordijnen uit te knippen. Het eerste was groter dan het hele huis. Het tweede paste bij een raam dat nog niet bestond.

"We kunnen het bij de deuropening hangen", besloot het peperkoekmannetje. ‘Dan heb ik een gordijn met een groots uitzicht.’

Fira bekleedde de binnenkant met een gedroogd bloemblaadje en bracht een kommetje van een eikeldopje. Nubo maakte een tafel van een knoop op een kort garenklosje en plaatste deze naast het kommetje. Terwijl hij werkte, bleef hij naar binnen kijken om te controleren of de kleine bewoner voldoende bewegingsruimte had.

“Laat wat ruimte vrij bij de deur”, vroeg het peperkoekmannetje. “Voor bezoekers.”

Toen kerstavond aanbrak, gingen de drie vrienden aan hun eigen tafel zitten. Op de vensterbank scheen een klein lampje in de deuropening van het theekopje. Van binnenuit klonk het tikken van een lepeltje tegen een knoop.

“Kom binnen!” riep het peperkoekmannetje.

Nubo knielde als eerste neer. Fira liet haar kroon van bloemblaadjes zakken en Orumi ging op zijn buik liggen om naar binnen te kijken. Er lagen drie kleine stukjes sinaasappelschil op tafel.

“Voor jullie”, zei hun gastheer. “Ik heb ze zelf bereid.”

De kleinste ster op Nubo’s gezicht scheen helder.

“Zeer ruim.”

“Ik weet het,” antwoordde het peperkoekmannetje. ‘En morgen leg ik een tuin aan.’

Orumi keek naar de rest van de vensterbank.

“Hoe groot?”

Het peperkoekmannetje hield een hand tegen zijn voorhoofd en staarde naar de bloempot.

“Tot die berg, om te beginnen.”

Hij wees naar een mandarijn.

Alle korte verhalen voor kinderen

Nieuws van destiNAT

Wat is er nieuw bij Nubo, Fira en Orumi?

Laat je e-mailadres achter en ik laat je weten wanneer er een nieuw kleurboek, verhaal of liedje in de wereld van destiNAT verschijnt.

Wat is er nieuw bij Nubo, Fira en Orumi?

Je kunt je op elk moment afmelden. Privacybeleid